Verdwijntruc in Marokko

“Give me the disc!”, vraag een donker gezicht terwijl hij zijn zaklamp in mijn gezicht schijnt. Een Marokkaanse monteur verdenkt mij van het achteroverdrukken van een koppelingsplaat. Maar wie moet nu wie wantrouwen? We staan op de camping in Fes en Cambel, een Schot die met zijn
vrouw op reis is naar Zuid-Afrika, heeft problemen met zijn versnellingsbak. Hij heeft twee
monteurs laten komen die nu de versnellingsbak weer terugplaatsen, na een nieuwe
koppelingsplaat gemonteerd te hebben.

Ik besluit een handje te helpen, omdat Cambel net iets te weinig kaas heeft gegeten van de techniek. Zonder krik zweten de lokale techneuten onder de Defender van de Schot. Als ze eindelijk de versnellingsbak eronder hebben is het aardig donker en ik schijn met een zaklamp bij om nog enigszins iets te kunnen zien.

Terwijl ik nog steeds onder de auto lig, vraagt Cambel of ik de oude koppelingsplaat gezien heb.
“Nee, ik zou niet weten waar die ligt.” Enkele minuten later stoot mijn elleboog tegen een witte
doek met iets hards erin. Dat voelt als een koppelingsplaat. Maar voordat ik mij gedraaid heb om het object beter te bekijken, grist een donkere hand de witte doek weg en verstopt hem tussen het motorblok en de aandrijfas. “Dat was de koppelingsplaat”, denk ik bij mij zelf en die Marokkaan probeert hem achterover te drukken.

Het is onmogelijk om in het Engels tegen Cambel te vertellen wat er gebeurd is.
De campingeigenaar spreekt goed Engels en ik vermoed dat hij in het complot hoort. “Claire, Claire, kom eens?” Ik roep Claire naar de auto en vertel in het Nederlands wat er onder de auto allemaal gebeurt en dat Cambel zijn spullen in de gaten moeten houden. Maar eerst besluit Claire om de koppelingsplaat terug te stelen. Oog om oog…Subtiel beweegt ze richting de voorkant van de Land Rover, gaat door haar knieën, strekt haar arm onder de auto en pakt in een snelle beweging de witte doek. Daarna verdwijnt ze snel en verstopt de plaat in de auto van Cambel. Als alles veilig is, vertelt ze Cambel wat er allemaal gebeurt, is en dan is de toon gezet. Iedereen is scherp en verdenkt iedereen van het ergste.

De Marokkanen beginnen te flippen, maar ze weten dat ze niet kunnen vertellen dat ze iets zoeken dat niet van hun is. Onder de auto bedreigen ze mij en dwingen me om weg te gaan.
“But I only want to learn”, en ik blijf waar ik ben. A pain in the ass! De monteurs zoeken als bezetenen naar hun verloren buit. Onder de auto, rondom de auto en in de struiken op de camping. Cambel wil een eind aan de avond maken, omdat er teveel gereedschap verdwijnt en hij in het donker geen zicht meer heeft op wat er allemaal gebeurt. We zoeken de spullen weer bij elkaar, maar de monteurs willen het werk af maken en als laatste een beschermplaat monteren.

Cambel rijdt een rondje met de auto en de versnellingsbak werkt als vanouds. Nu hoeft er alleen nog een beschermplaat gemonteerd te worden. Vier bouten en het klusje is klaar. Opeens komt een van de monteurs naar ons toe en vraagt om een schroevendraaier. “Een schroevendraaier voor vier bouten?”, denk ik hardop. Alles is klaar en de motor wordt gestart voor een laatste test. Er klinkt alleen een hoestend motorblok. Paniek in de ogen van Cambel. De motorkap gaat open en in het Frans roept de monteur dat de brandstofpomp stuk is en vervangen moet worden. “Dit klopt niet”, zeg ik tegen Cambel en hij roept dat er iets aan het blok gedaan is. Tien minuten geleden liep de motor als een zonnetje. Hij schreeuwt de Marokkanen van het terrein en zegt tegen de eigenaar dat dit niet goed is voor zijn reputatie. Hij is ten einde raad. Ik besluit om even te kijken. Als een Marokkaanse monteur met een schroevendraaier iets in tien minuten stuk kan maken, kan een Nederlander het in tien minuten weer vastdraaien. Snel ontdek ik dat er een stationairknop zit die met een schroevendraaier open en dicht wordt gedraaid. Even proberen. Na enkele minuten loopt de het blok weer als vanouds en kunnen Leon en Claire als helden van de dag de hele avond lekker bier drinken.

De volgende dag dreigt Cambel met de politie, de lonely planet en internet. Het angstzweet staat op het voorhoofd van de campingeigenaar en dertig minuten later komt hij terug met vijfhonderd euro. Volgens de eigenaar had Cambel teveel betaald voor de onderdelen en heeft hij er persoonlijk voor gezorgd dat het geld terug is. Of hij alsjeblieft niet naar de politie wil gaan? Een mooi voorbeeld van hoe dingen mis kunnen gaan, maar toch weer op hun pootjes terecht komen. Wij hebben ervan onthouden dat je altijd moet meekijken als je iets laat maken en stop voordat het donker is.
Twee wijze tips voor onderhoud in Marokko.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *